تا بگویند                                                     

صبر کن زین گروه پست نهاد                             

ای زن با وفا،دمار کشم

یا در آغوش مرگ خواهم خفت                            

یا تو را تنگ در آغوش کشم

تا بگویند ملتم ای فلان                                      

اول از خصم انتقام گرفت

خون دشمن به کام ریخت،سپس                            

مست گشت و ز دوست کام گرفت

تا این کاخ های ظلم و ستم                                 

این چنین استوار و پا بر جاست

سخن عاشقی و سر مستی                                  

از منو تو،نگار من بی جاست